Wat is waterwerk

Wat is waterwerk
Webmaster
Beheerder
Berichten: 28
Lid geworden op: 13 nov 2016, 13:24

Wat is waterwerk

Berichtdoor Webmaster » 13 nov 2016, 19:13

Waterwerk Info van My waterwerk-newfoundlander http://www.waterwerk-newfoundlander.nl/waterwerk.html



Vaak hoor je eigenaren van Newfoudlanders over hun hond verzuchten: “hij springt overal de plomp in en is er niet meer uit te slaan”. Maar waarom zou je daar een probleem van maken? Maak gebruik van zijn natuurlijke aanleg en zijn voorliefde voor water. Ga waterwerk met je Newfoundlander doen!

De Newfoundlander komt oorspronkelijk van Newfoundland, een onherbergzaam eiland voor de oostkust van Canada. Daar was deze hond een onmisbare hulp van de vissers. De Newfoundlanders trokken bootjes, sloepen en visnetten aan wal, maar redden ook overboord gevallen zeelieden uit het zilte nat en apporteerden soms geschoten vogels uit het water.

De Newfoundlander heeft een dikke, dubbele vacht die tevens vetachtig en waterafstotend is. Daardoor blijven de honden niet alleen warm, maar blijft de huid onder die vacht droog, ook bij langdurige onderdompeling. De dikke vacht heeft overigens nog een functie. Tijdens het zwemmen waaieren de haren uit over het oppervlakte van het water. Door de tussen de vacht hangende luchtdeeltjes wordt het drijfvermogen van de honden vergroot. Om een zo krachtig mogelijke stuwkracht bij iedere zwemslag te bereiken, beschikt de Newfoundlander over zwemvliezen tussen zijn tenen. Daarnaast is er bijna geen exemplaar te vinden die niet gek op water is.

Oefeningen
Er drie officiële oefeningen. De eerste is een rubber roeiboot met enige mensen erin ophalen. Daartoe loopt de hond vanaf de kant het water in en zwemt de hond over een afstand van 30 of 50 meter naar de boot en krijgt de hond een lijn ( met of zonder dummy ) aangereikt die aan de boot vastzit. Met de lijn in zijn bek trekt de hond de boot terug naar de kant. Bij de tweede oefening wordt er van de hond verwacht dat hij over diezelfde afstand vanaf de kant naar een boot zwemt en daar een levensgrote pop ophaalt die is gemaakt van een surfpak, gevuld met piepschuim. Deze ‘drenkeling’ moet de hond vervolgens, bij zijn arm vasthoudend, aan wal zien te brengen. Voor de laatste oefening gaat de hond mee de boot in. Eenmaal op afstand aangekomen, wordt er een dummy overboord gegooid en moet de hond zonder hulp uit de boot springen, de dummy pakken en naar de kant toe brengen. Deze oefening kan ook alleen op commando gebeuren en wordt er geen gebruik gemaakt van een dummy. Overigens kan de voorgeschreven afstand aangepast worden als de omstandigheden, zoals slecht weer of sterke stroming, dat vereisen. De honden zijn verdeelt in de jeugdklasse (8 tot 20 maanden), open klasse (20 maanden to 8 jaar) en seniorenklasse (vanaf 8 jaar). Het verschil is gelegen in de afstanden die de hond dient te zwemmen. Om afwisseling in het werk te houden en automatisme bij de honden te vermijden, wordt er tijdens de trainingen geen vast programma gehanteerd en proberen we zo min mogelijk nog gebruik te maken van de oranje dummy maar meer met diverse voorwerpen en touwen. Onder de noemer ‘spelevaren’ worden er naast de officiële oefeningen ook nog andere dingen getraind. Zo laat men de hond in het water drijvende echte mensen redden. Dat kan zowel vanuit de boot als vanaf de kant gebeuren. Van de hond wordt verwacht dat hij de persoon aan de hand of met behulp van een door de persoon vastgehouden dummy (voorkomt blauwe plekken) naar de kant sleept. De meer ervaren honden worden ook ingezet om lege boten op te halen.
Plonsende puppy’s
Met waterwerk kan begonnen worden zodra een pup al zijn vaccinaties heeft gehad, dus vaak al op een leeftijd van twaalf weken. Dat is mogelijk omdat iedere vorm van dwang ontbreekt, plezier in het werk staat voor zowel baas als hond voorop. Of je nu met een pup of een oudere hond start, altijd wordt eerst gekeken of de hond kan zwemmen. De hond wordt opgetild of, ondersteund door een in waterdicht pak gestoken begeleider, langzaam het water mee ingenomen en dan rustig losgelaten richting de wallekant waar zijn baas staat. Als de hond te diep dreigt te zinken wordt hij aan zijn flanken iets omhoog geholpen. Hoewel vrijwel iedere Newfoundlander in staat zijn het hoofd boven water te houden is er wel degelijk verschil tussen zomaar wat door het water ploeteren en geoefend zwemmen. Soms spartelen in het begin alleen de voorpoten en dan wordt de hond rustig geholpen horizontaal te blijven tot hij beseft dat hij ook zijn achterpoten mee kan laten werken. De tweede keer gaat het vaak al een stuk beter en aan het einde van de eerste trainingsdag is vrijwel iedere hond, jong of oud, in staat om een meter of tien zelfstandig naar de boot te zwemmen. De beste zwemmers houden het bovenste deel van hun rug droog en gaan in een rechte lijn, een teken dat ze voor- en achterpoten alle vier evenredig inzetten. De voorbereidingen op het echte werk vinden thuis plaats. Daar wordt de waterwerker in spé enthousiast gemaakt met een dummy of een ander voorwerp zoals bijv. een touw. Er wordt mee gespeeld en de hond wordt geleerd de dummy of een ander voorwerp vast te houden en te apporteren.
De training

Tijdens het waterwerk dragen alle honden een zwemtuig of indien nodig een speciaal zwemvest. Een zwemtuig bestaat uit een borsttuig, dat de vrije beweging op geen enkele manier belemmert. Het tuig is met name bedoeld voor de veiligheid van de hond, iets wat bij iedere training hoog in het vaandel staat. Boven op de rug, net achter de schoft bevindt zich een handvat. Hieraan kan men de hond helpen maar ook, in geval van nood, met één beweging de hond uit het water omhoog tillen. Aan weerszijden hiervan zijn twee drijvende, gekleurde ringen bevestigd waaraan een te redden drenkelinghouvast kan vinden.

Als een Newfoundlander voor het eerst komt waterwerken zal er eerst gekeken worden hoe de hond zwemt.Nadat is vastgesteld dat de hond goed kan zwemmen neemt de eigenaar van de hond plaats in de boot en wordt de hond aangemoedigd er achteraan te zwemmen terwijl ze wegroeien. In een later stadium gaan we proberen of de hond ook naar een vreemde in de boot zal zwemmen. In het begin gaat het maar om een kort stukje, welke langzamerhand wordt verlengd tot de vereiste afstand van50 meter. Bij de boot aangekomen krijgt de hond de dummy of touw en wordt hij door de op de kant achtergebleven tweede baas of bekende terug geroepen. Mocht de hond nog te jong zijn om een boot te mogen trekken dan krigt de hond, om er gelijk aan te wennen dat er op de terugweg iets achter hem aansleept, een dummy aangereikt waar een licht surfboardje aan bevestigd is of hij mag de boot ‘trekken’ terwijl men mee roeit om het de hond makkelijk te maken. Tot de hond de nodige ervaring heeft opgedaan komt er dus geen kracht bij kijken met uitzondering van de kracht die het zwemmen zelf vereist. Eenmaal aan land staat de hond eerst even uit te lekken omdat een natte Newfoundlander, ondanks zijn waterafstotende vacht, bijna tweemaal zo zwaar is als een droge. Dan krijgt hij zijn beloning in de vorm van wat lekkers of een spelletje, al zien sommige honden het gepoedel in het water op zichzelf al als de ultieme vorm van beloning. Als ze de kans krijgen draaien ze zich om en spurten gelijk weer terug de plomp in. Ook het uit de boot springen wordt langzaam opgebouwd, eerst met hulp en pas later mag de hond de sprong alleen wagen. Alles geschiedt op vrijblijvende basis, er wordt nooit meer van de hond verlangd dan hij wil en aankan. Spelenderwijs leren de hondse waterratten alles wat nodig is om een goede waterwerker te worden.

Problemen
Behalve het simpele feit dat het merendeel van de Newfoundlanders het waterwerk gewoonweg geweldig vindt, zijn er meer redenen te bedenken om deze aparte tak van "hondensport" te gaan beoefenen. Zoals bij veel grote rassen is ook bij de Newfoundlander heupdysplasie een helaas te vaak voorkomende kwaal. Zwemmen is een uitstekende bewegingsvorm die zorgt voor een goed gespierde hond zonder het dier te veel te belasten. En een goede bespiering kan ervoor zorgdragen dat eventuele HD-problemen binnen de perken blijven.
Een andere reden is de betere controle over de hond. Een veel gehoorde klacht van Newfoundlander-bazen is dat hun hond in iedere baggersloot springt die hij tegenkomt. Een ander probleem kan zijn dat hun hond het water instapt en onder geen voorwaarde meer te bewegen is er weer uit te komen. In de volledige overtuiging dat de baas toch niet bij ze kan komen peddelen ze hun rondjes en als ze vingertjes hadden zouden ze zeker de middelste uitdagend omhoog steken. Door ze te leren dummy’s en andere voorwerpen uit het water te apporteren en het water te verbinden aan nog veel leukere dingen dan alleen maar zwemmen, krijg je dit gedrag onder controle en dat scheelt, zeker op minder mooie dagen, een hoop ergernis.

Waar en door wie?

Onder auspiciën van de Nederlandse Newfoundlander Club wordt er op zes plaatsen in Nederland waterwerk beoefend. Het seizoen loopt meestal van begin april tot eind september en tegen betaling van een luttel bedrag mag er door elk NNFC lid meegedaan worden. De afsluiting van het seizoen wordt gevormd door de landelijke watertrials waar honden van alle waterwerkgroepen het tegen elkaar opnemen. Omdat de honden niet allemaal tegelijk te water gaan worden er een flink aantal uurtjes bij het water doorgebracht en dat wordt zo gezellig mogelijk gemaakt. Op een groot grasveld staan een flink aantal stevige grondpennen met fleurige parasolletjes erboven. Daar bivakeren de honden tussen de bedrijvigheden door. Ook de honden zelf, allemaal in zwemtuig gestoken, vormen een vrolijke aanblik met de felgekleurde drijfringen die langs hun schoften afhangen. Voor de bazen staan er enkele partytenten waar ze bij slecht weer hun toevlucht kunnen zoeken. De waterwerkers vormen een ontspannen groepje en er hangt een gemoedelijke sfeer, zowel onder de mensen als onder de honden. Er is geen sprake van een competitie-element en om mee te trainen moet men wel lid van de Nederlandse Newfoundlanderclub te zijn. Gewoon even inschrijven en voor een heel klein prijsje heb je onder deskundige leiding een dag lang plezier met je hond.




Zwemmen


1. Zwemmen remt de gewrichtsslijtage (die artrose wordt genoemd) af. Gewrichtsslijtage ontstaat door beschadiging van het kraakbeen (= de binnenbekleding) van de gewrichten.Tijdens het zwemmen worden de gewrichten bewogen zonder dat ze belast worden. Niet belasten van de poten vermindert de druk op de gewrichten waardoor minder kraakbeenbeschadigingen ontstaan en het minder pijnlijk is reeds versleten gewrichten te bewegen. Tevens wordt door bewegen meer gewrichtsvloeistof gevormd. Deze vloeistof voedt het kraakbeen en smeert het gewricht.In het water kunnen geen plotselinge scherpe bochten worden gemaakt, zoals bij het spelen met een balletje op een grasveld. Bij deze balspelletjes worden de gewrichten, pezen en banden overbelast. Ze bevorderen gewrichtsslijtage en kunnen verscheuring van de pezen en banden veroorzaken.

2. Door de rechtlijnige bewegingen die de achterpoten tijdens het zwemmen maken, worden de bilspieren op een juiste wijze getraind. Sterke spieren zorgen dat de gewrichten goed op elkaar aansluiten. Hetgeen van belang is voor een goede ontwikkeling van de heupen.

3. Zwemmen in kalm water is goed voor het versterken van de buik- en rugspieren van honden met een lange rug, zoals bij de teckel. Bij het zwemmen heeft de hond het voordeel, dat het water gedeeltelijk het gewicht opheft dat aan de rug hangt, waardoor de wervelkolom minder belast wordt.

4. Stromend water masseert de spieren.

5. Het zoute water van de zee helpt vele vormen van huidontstekingen te genezen en te voorkomen.

Welke honden mogen / kunnen niet zwemmen?

1. Honden onder de leeftijd van een half jaar mogen alleen onder begeleiding!

2. Honden, die door het water vaak last krijgen van oorontstekingen of steeds diarree krijgen met of zonder braken.

3. Honden:met een korte snuitpartij b.v. de Engelse Bulldog en de Boston Terriër en met korte poten en een zwaar lichaam b.v. de BassetHound.

4. Honden die verzot op water zijn en er wel induiken maar niet kunnen zwemmen. Dus kijk of uw hond kan zwemmen en zijn / haar kop boven water kan houden. Zwemmen is niet alleen met de voorpoten spartelen. Ook de achterpoten moeten krachtige voortstuwende bewegingen maken.

Terug naar “Waterwerk”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast